'विकासले' गरिबको उठिबास

पोखरा -विकास–निर्माणले सबैका जीवनमा खुसी र सहजता ल्याइदिन्छ। ४५ वर्षीया पुतली गायकको जीवनमा भने त्यही विकास विनाशलीला बनेर आयो र बास नै उजाडिदियो। पोखरा बाटुलेचौरमुन्तिर कालीखोला किनारको छाप्रोमा उनले ४५ हिउँदबर्खा गुजारिन्। राजधानीसहित ठूला सहरमा विकासका क्रममा सडक विस्तारका अभियान चले। एक महिनाअघि पोखरा चक्रपथ विस्तारका क्रममा त्यही छाप्रो पनि डोजरले आधा भत्काइदियो, बाँकीमा पनि भलले जिस्काइरहन्छ।

कालीखोलामाथि मोटर गुड्ने पुल बन्यो, घरछेउको बाटो हुँदै गाडी कुद्ने भयो भनेर सबै खुसी छन्। पुतलीका आँखा भने विकासले गरेको विनाशले ओभाउन सकेका छैनन्। जसोतसो ओत लाग्दै आएको छाप्रो भत्किएपछि बर्खामासको कालीखोला र पुतलीको सुस्केराको डाँको सँगसँगै चर्काे हुँदै गएको छ।
कालीखोलाकिनारमा उनीजस्तै गाएर बाँच्ने गन्धर्व समुदायको बस्ती छ। पुतलीको एककोठे छाप्रेघर आधा भत्किएको छ। आँगनमुनिको बाटो बर्खेभलले खोल्दा बचेको छाप्रो पनि भत्कन आँटेको छ।
उनी कान सुन्न सक्दिनन्। बोल्न सक्दिनन्। केही वर्षअघि जीवनसाथीको निधन भएदेखि नै ४ सन्तानकी आमा पुतली बेसहारा छिन्। छोराछोरी मामाघरको सहारामा बस्न थालेका छन्। जेठो छोरो २० वर्षे कुशल दोहोरी रेस्टुरेन्टमा मादल बजाएर केही आम्दानी गर्छ र भाइबहिनीलाई गाँस जुटाउँछ। पुतली दिनभर घरगाउँतिर मागेर छाक टार्ने प्रयास गर्छिन्। घरकै अवस्थाले पढाइ छाडेर कमाउने बाटो लिनुपरेको कुशलले बताए। 'धेरैथरी मान्छे आउँछन्, अँगालो मारेर माया गरेजस्तो गर्छन्,' उनले भने, 'फर्केर कोही आउँदैन।'
मंगलबार स्थानीय मन्त्रालयको टोली कालीखोलामाथिको पुल हेर्न पुग्यो। सुकिलामुकिला मान्छे आएको देखेर गाउँले झुम्मिए। मन्त्रालयका उपसचिव रमेश अधिकारीले केही महिलामाझ हाँसेर भने, 'गाउँमा विकास आएको छ, सबैलाई राम्रो हुन्छ।'
पुतलीका लागि भने विकास होइन, विलाप आएको थियो। आफ्नी छिमेकी बहिनीका लागि गुहार माग्न अधिकारीसामु उभिएकी बेलकुमारी गायकको मन भक्कानियो। केहीबेर बोली फुट्नै सकेन। आँसु झर्‍यो।
थुप्रै पुस्ताले जीवन बिताएको थलोमा स–साना ओत बनाएका गन्धर्व समुदायमा पुतलीको परिवारसँग मात्रै जग्गाधनी पुर्जा थिएन। गाउँटोलमा सबैभन्दा कमजोर जीवन बाँचेकी पुतलीकै बास गाउँमा आएको 'विकास'ले उठाइदिएको छ। डोजरले भत्काएर आधा बचेको घरको पुतलीलाई झन् माया लाग्छ। दिउँसोफेर त्यही घरको डिलमा बसेर टोलाइरहने उनी रात काट्न छिमेकीको पिँढीमा गएर ओत लाग्छिन्।
'जो बोल्न सक्दैन, सुन्न सक्दैन उसैको घर भत्कियो,' छिमेकी बेलकुमारी गायकले भनिन्। पुतलीका तर्फबाट उनले धेरैजनासामु हात जोडिसकेकी छन्। तै पनि कसैले मन दिएर कुरासम्म सुनेको छैन।
आफू जन्मनुअघिदेखि नै बाबुआमा बस्दै आएको घरघडेरी भत्केपछि बिचल्ली भएको कुशलले बताए। 'गाउँका जान्नेबु‰ने र भेटेजति मान्छेसँग दुखेसो पोख्छौं। हामीजस्ता साना मान्छेका कुरा कसैले नसुन्ने रहेछन्,' उनले भने, 'सबैले ल ल भन्छन्, तर कसैले केही गर्दैनन्।' सरकारी कार्यालय र अधिकारीहरूबाट पनि आश्वासनबाहेक केही नपाएको उनी बताउँछन्।
See more at: http://media36.blogspot.com/
-भिडियो हेर्नुस्:http://www.youtube.com/watch?v=xmpNPgUvoxY
I lop u kali
Nepali music VDO
मेरोनेपाल Mero Nepal