» मुख्य समाचार » न्याय माग्दा मानसिक अस्पतालमा अस्पताल भन्छ, उनी सद्दे छन् -

काठमाडौं, श्रावण ७ - एउटा सानो कोठामा उनीहरुलाई राखिएको छ । (उनीहरुका विचारमा) राखिएको होइन, थुनिएको छ । एकसरो विच्छ्यौना भएका दुई खाट लस्करै छन् । भित्तामा बुद्धको एउटा शान्त तस्वीर छ । झ्यालमा केही बोतल पानी छन् । एउटा खाटमा नन्दप्रसाद अधिकारी छन् । अर्कोमा उनकी पत्नी गंगामाया । पाँच सातादेखि मानसिक अस्पताको यही कोठामा छन् अधिकारी दम्पती । अस्पताल प्रशासनको कडा निगरानी उनीहरुमाथि छ । 'माथिको आदेश' विना न कोही उनीहरुसँग कुरा गर्न पाउँछ, न कसैले उनीहरुलाई भेट्न नै । सरकारको भनाइमा उनीहरुको यहाँ उपचार भइरहेको छ । अधिकारी दम्पदीको बुझाइमा उनीहरुलाई यहाँ थुनिएको छ । अस्पतालको भनाइमा, अधिकारी दम्पत्तिलाई आनावश्यक यहाँ राख्नु परिरहेको छ । अधिकारी दम्पतीको एउटै माग छ, छोराको हत्यारालाई कारबाही होस् । त्यसका लागि उनीहरुले झण्डै एक दशक अथक संघर्ष गरे । तर सरकारले केही पनि सुनेन । अन्ततः न्याय सम्पादनमा ४० वर्ष बिताएका प्रधान न्यायाधीश खिलराज रेग्मीको सरकारले उनलाई न्याय त होइन, पागलको पगरी गुथाएर मानसिक अस्पतालमा भर्ना गरिदियो । 'हामी दुःखी, गरिब र पीडितले न्याय नपाउने रहेछौं' मानसिक अस्पतालमा जबरजस्ती राखिएका नन्दप्रसादले बडा विरक्त लाग्ने गरी भने,'यस्तो गर्नु भन्दा बरु हामीलाई पनि मारिदेओस् सरकारले ।' २०६१ जेठ २४ गते र्फकेर आउँदो हो त नन्दप्रसादको लुटिएको हाँसो पनि आउँदो हो । उनका कान्छा छोरा कृष्णप्रसादको १७ वर्षे लक्का जवान पनि आउँदो हो । गोरखा फुजेल-७ चमरी गाउँमा अचेल खण्डहरजस्तो उनको घर फेरि गृहस्थीको आभाले फुल्दो हो । तर समय निर्मम निष्ठुरी, र्फकेर त्यो किन आउँदो हो ! समयले निर्ममतापूर्वक उनको खुसी खोसेर लग्यो । त्यही लुटिएको खुसीको सम्झनाले दिनरात ऐठन हुन्छ नन्दप्रसादलाई । अपराधीलाई कारबाही नभएकामा भाउन्न हुन्छ नन्दप्रसादलाई । कृष्णप्रसादको सम्झनाले धरधर्ति रुवाउँछ नन्दप्रसादलाई । तिनताक कृष्णप्रसाद १७ वर्षका थिए । एसएसली दिएर रिजल्ट कुर्दै थिए । चितवनको जय मंगलामा नन्दप्रसादका बाआमा बस्थे । बिदाको मौका पारेर कृष्णप्रसाद तिनलाई भेट्न हिँडे जेठ २१ गते । 'जेठ २४ गते उसलाई माअेवादीले मारेछन् बाबु' गंगामाले मुटुमा भक्कानो पारिन्,'त्यसै रात उसलाई कुटीकुटी मारेछन् ।' बाबुराम प्रधानमन्त्री हुँदा हिसिला यमीकी पिए जानुका पौडेल, छविलाल पौडेल, पर्शुराम पौडेल, भीमसेन पौडेल, विष्णु तिवारी, कालिप्रसाद अधिकारी, बाबुराम अधिकारी र रामप्रसाद अधिकारीले छोरालाई मारेको पत्तो लगाउन नन्दप्रसादलाई एक वर्ष लाग्यो । नन्दप्रसादको कानूनी लडाइ खोरखाबाटै सुरु भएको थियो । सुरुमा उनले प्रहरीकोमा किटानी जाहेरी दिए, हत्यारालाई कारबाही होस् । तर प्रहरीले उनको कुरो सुन्ने तत्परता पनि देखाएन । हत्यारा पक्राउ गर्नु त परको कुरा । पछि उनी अनसन बसे । त्यसको पनि सुनुवाइ भएन । लौ भएन भनेर काठमाडौ धाए । धेरैतिर गुहारे । कसैले सुनेन । केही नलागेपछि बालुवाटारमै अनसन बसे । तर प्रहरीले उनलाई पागल भन्यो । अनि जुरुक्क बोकेर मानसिक अस्पताल लगिदियो । त्यहाँ उनलाई जबरजस्ती खुवाउने र औषधी दिने काम भएको देखिएपछि मावअधिकार अयोगको टोलीले अस्पताल प्रशासनलाई त्यसो नगर्न चेतावनी नै दियो । 'हामीले फोर्स टि्रटमेन्ट नगर्न डाक्टरहरुलाई भन्यौं' आयोगकी मानवअधिकार अधिकृत उमा जोशीले कान्तिपुरसँग भनिन्,'डाक्टरहरुले चाहिँ उनीहरुलाई कुपोषण भएकाले पोषिलो खाना खुवाउनु जरुरी भएको उत्तर दिए ।' आयोगका कामु सचिव वेदप्रकाश शिवाकोटीका अनुसार हालसम्म आयोगले सबभन्दा बढी मानव संसाधन परिचालन गरेको केस नै नन्दप्रसादको हो । आयोगले २०६५ सालमै सरकारलाई सिफारिस गरेको थियो, कृष्णप्रसादका हत्याराविरुद्ध अनुसन्धान गरी कारबाही गर्नु । 'आयोगले अधिकारी दम्पतीलाई ३ लाख क्षतिपूर्ति दिन र विस्तापित पारिएकाले पनस्थापित पार्न पनि भनेको थियो' उमा भन्छिन्,'तर सरकारले कुनै पनि सिफारिस पुरा गरिदिएन ।' उल्टै बाबुरामले सरकार छाड्नुअघि गत फागुनमा कृष्णप्रसादका हत्याको अभियोग लागेकाविरुद्ध मुद्दा फिर्ता लिने निर्णय गरिदिए । त्यसको जानकारी पाएपछि त अधिकारी दम्पतिको वेदनाको सीमा छैन । एक महिना अस्पतालमा राखेपछि छोरा गुमाएको अत्यधिक सुर्ताले नन्दप्रसाद र उनकी पत्नीको व्यक्तीत्वमा परिवर्तन आए पनि उनीहरुमा कुनै मानसिक रोग नभएको अस्पताल प्रशासनले ठहर गरेको छ । 'उहाँहरुको मानसिक स्वास्थ्य पूर्णतः ठीक छ, यहाँ राख्नु पर्ने कुनै आवश्यकतै छैन' उपचारमा संलग्न मनोचिकित्सक अनन्त अधिकारी भन्छन्,'हामी त डिस्चार्ज गर्न आतुर छौं, तर लिन आउने कोही भएन ।' अधिकारीका अनुसार नन्दप्रसादका दम्पतीलाई निन्द्रा लाग्ने र आराम हुने गरी 'बेञ्जोडायजेपियन' समुहका तनाव कम गर्ने औषधीहरु दिइएको छ । प्रहरीले ल्याइदियो, तर नन्दप्रसादलाई लिन आएन । उनलाई कसरी डिस्चार्ज गर्ने डाक्टरहरु नै अलमलमा छन् । कति दिन उनलाई त्यहाँ बस्न दिने ? मानव अधिकार आयोगसँग उत्तर छैन । उनी कहिलेसम्म यहाँ हुन्छन् ? यसको प्रष्ट उत्तर चाहिँ उनै नन्दप्रसादसँग छ, जहिलेसम्म मैले न्याय पाउँदिन । नन्दप्रसादको सत्याग्रह सरकारको कमान सम्हालेर बसेका प्रधान न्यायाधीश रेग्मीले सुनेका छैनन ? प्रकाशित मिति: २०७० श्रावण ७ - See more at: https://www.facebook.com/nepalinewss
-popular video:http://www.youtube.com/watch?v=xmpNPgUvoxY